یاد خدا

اهل «توحید و معرفت » بود و بصورت فطری به سمت عرفان و اشراق گرایش داشت، در سخن و بیان او یاد خدا موج می‌زد و هنگامی که دعا می‌کرد می‌گفت: «یاد خدا باشید»، همه امور را به دست خدا می‌دید و در برابر اراده حق تسلیم بود، بی‌آنکه بطور آکادمیک و مدرسه‌ای عرفان نظری آموخته باشد هم در عمل و سلوک عارفانه مسلک بود و هم در فهم بسیاری از لطائف و نکته‌های عرفانی صاحب ذوق بود.

  

/ 1 نظر / 16 بازدید
بنده خدا

بسیار عالی