حجت الاسلام و المسلمین حاج سید مهدی حسینی نژاد
زندگینامه معلم اخلاق و عرفان اردکان
صفحات وبلاگ
نویسنده: محمدی - ۱۳٩۱/٧/۱۱

 

 

 بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

 

 غیب را ابری و آبی دیگر است

آسمان و آفتابی دیگر است

 

 

دفتر حاضر شمه‌ای کوتاه از حدیث مفصل زندگی یکی از چهره‌های وارسته و شایسته روحانیت، مرحوم حجة‌الاسلام و المسلمین حاج سید مهدی حسینی نژاد (قدس‌سره) است؛ سیمای جذاب و دوست داشتنی و صمیمی وی هر رهگذری را مجذوب و شیفته خود می‌ساخت و آنگاه که با او می‌نشستی و باب سخن می‌گشودی، در پس آن سیمای صمیمی و مهربان، دریائی از محبت و معرفت و نکته‌ سنجی و ظریف اندیشی را به تماشا می‌نشستی؛ در آسمانِ روح لطیف و طبع ظریفِ وی آفتاب حکمت و معرفت تابان و در هر سخن او درً حکمت نمایان بود، گنجی گرانبها در روزگارِ تهیدستی بود؛ آری! حقیقتاً گنجی بود نشسته در گوشه‌ای، بی‌گمان وجود شریف وی کلید درهای هدایت و قفل درهای ضلالت بود و آنچه از یک روحانی راستین انتظار می‌رفت در این عالم عابد و زاهد یکجا جمع بود، یاد آن عزیز سفر کرده آدمی را به وجد و شوق می‌آورد و عنان صبوری را می‌برد و توان قلم را در توصیف او می‌گیرد، اما دریغ است که از آن دریا قطره‌ای برنگیریم و از آن آسمان ستاره‌ای نچینیم، چرا که در روزگار عسرت و تهیدستی اخلاق و معرفت، همه ما و نسل جوان و نوجوانان ما و طلاب و روحانیان ما بدین اسوه‌ها و مشعلها بسی نیازمندند، بدین منظور و در این مجال تنگ و متعال کوتاه به چند نکته در شخصیت و زندگی این عالم فرزانه اشاره می‌نمایم:

کرامت و عزت نفس

رازداری

سکوت عارفانه

صبر و بردباری

سبک خاص در تربیت

  1. در شخصیت او نوعی «فرزانگی و بزرگواری» و کرامت و عزًت نفسِ کم نظیر محسوس و ملموس بود، این بزرگواری نشانه عظمت شخصیت و پر بودن وجودش از حکمت و هوشمندی و پرتویی از معرفت وی می‌بود.
  2. اهل «توحید و معرفت » بود و بصورت فطری به سمت عرفان و اشراق گرایش داشت، در سخن و بیان او یاد خدا موج می‌زد و هنگامی که دعا می‌کرد می‌گفت: «یاد خدا باشید»، همه امور را به دست خدا می‌دید و در برابر اراده حق تسلیم بود، بی‌آنکه بطور آکادمیک و مدرسه‌ای عرفان نظری آموخته باشد هم در عمل و سلوک عارفانه مسلک بود و هم در فهم بسیاری از لطائف و نکته‌های عرفانی صاحب ذوق بود.

معنای دقیق و مضامین رقیق مثنوی معنوی با جانش درآمیخته بود و با آن انس می‌ورزید و در هر نشست و برخاستی دری از آن به روی دیگران می‌گشود و از اینرو در معاشرت و مؤانست با وی هر کسی بی‌احساس خستگی بهره می‌برد، طبع شوخ و اخلاق خوش و نکته گوئی و نکته‌سنجی وی موجب این بود که دیگران بی‌تکلف از توحید و معرفتش استفاده نمایید.

  1. «صبوری و بردباری» زائد الوصف، ویژگی مختاری بود که در شخصیت آن مرحوم موج می‌زد، در مصیبتها آرام و مطمئن بود و هنگامی که دختر عزیز و جوانش با دو کودک در حادثه‌ای دلخراش جان به جان آفرین تسلیم کرد خم به ابرو نیاورد و دریا دلانه تسلیم حق شد و در بسیاری دیگر از حوادث خانوادگی و اجتماعی همین پایداری و استواری نمایان بود، سختیها و فراز و نشیبها و درشتیها و بی مهریها را در خود هضم می‌کرد و به آسانی خشم خود را فرو می‌برد و اینها همه نشانه‌های مؤمنان و صالحان است. و در سالهای اخیر برغم آنکه دچار بیماریهای حاد و بسیار سخت شده بود، اما هیچگاه حمد و سپاس خدا از زبانش نیافتاد و چهره ترش و عبوس ننمود.
  2. رازداری وی چنان بود که هم خود لب به شکایت نمی‌گشود و هم محرم اسرار و سنگ صبور و پناهگاه مطمئن برای دیگران بود، رازداری از نشانه‌های بزرگی روح و وسیله‌ای برای اعتماد دیگران و راهنمایی آنان است. و او از این نعمت الهی نیز برخوردار بود.
  3. در تربیت خانوادگی و پرورش فرزند بی هر تکلف و تصنعی، صاحب شیوه و سبک خاصی بود و در باب تربیت نکته‌های ظریفی در دست داشت و در عمل به کار می‌بست،‌ در جلب اعتماد فرزندان و متربیان و بها دادن به آنها و به کارگیری روشهای غیرمستقیم و استفاده از روش الگوئی مهارت ممتازی نشان می‌داد، مطمئناً اگر بررسی و تحلیلی در زندگی آن مرحوم از این زاویه به عمل آید. اصول و روشها و نکته‌های مهم اخلاقی و تربیتی بدست خواهد آمد، از جمله اصول و روشهایی که بکار می‌بست عبارت بود از: تغافل و چشم‌پوشی، احترام و تکریم، کنایه و استعان و ...

خصوصیات اخلاقی حجة الاسلام و المسلمین سیدمهدی حسین نژاد(قدس سره)

احساس مسئولیت اجتماعی

تواضع و فروتنی

روحیه انقلابی

صداقت و یکدستی

ذوق فقهی

عدم تعلق به دنیا

رسیدگی به امور مستمندان

تشویق و ترغیب به تحصیل علم

حُسن معاشرت 

  1. در کنار همه اینها از روحیه اجتماعی خوبی برخوردار، و دارای احساس مسئولیت اجتماعی و وظیفه شناسی بود، به دستگیری یتیمان و نیازمندان همت می‌گمارد و لحظه‌ای از یاد آنان غفلت نمی‌ورزید، وقت و بی‌وقت، آشکار و نهان در اندیشه مستمندان بود و در گره گشائی از کار آنان کوتاهی نمی‌کرد و دیگران را هم در این راه با خود همراه می‌ساخت، بویژه در امر رسیدگی به یتیمان و مداوای مریضان اهتمام ویژه‌ای داشت، و از عوامل آن چشیدن طعم تلخ یتیمی در کودکی بود. همین روحیه وظیفه شناسی او را در انجام دادن مسئولیتهای اجتماعی و ارشاد و هدایت مردم و راهنمائی مشفقانه آنان کمک می‌رساند، فراوانند کسانی یا از منبر و محراب او بهره بردند یا در نشست و برخاستی با او و یا گفتگوی دوستانه‌ای مجذوب وی شده‌اند و از همین طریق هدایت یافته اند.
  2. در عین پختگی و آرامش از روحیه نشاط و شادابی و تواضع و فروتنی برخوردار بود، با همگان اعم از کوچک و بزرگ و فقیر و غنی، با گشاده رویی و نیک‌خویی و فروتنی برخورد می‌کرد، کمتر کسی اندوه و غم و افسردگی در چهره او احساس می‌کرد چرا که «المومن بشره فی وجه و حزنه فی قلبه».
  3. در کنار همه آنچه برشمردیم روحیه و حمیت انقلابی و همگامی و همدلی با انقلاب اسلامی و پایبندی به عقیده و فکر و نهضت امام خمینی، همواره مورد اهتمام وی بود و از این طریق تخطی نمی‌کرد، در دوران انقلاب در صحنه‌های راهپیمائی و در دفاع مقدس در جبهه‌های جنگ حضور مؤثر و تشویق کننده داشت، حضور وی در جبهه شجاعانه بود و با رعایت همه مقررات در برابر برنامه‌های جبهه تسلیم و مشوق جوانان بود و در این زمینه بصیرت ویژه ای داشت و همه صحنه‌های انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و نهضت امام را جلوه‌های خاص الهی می دانست و همدلی وی با رزمندگان و بسیجیان و خانواده محترم شاهد و ایثارگران نمادی از این روحیه بلند انقلابی و الهی بود.
  4. صفا و صداقت و یکدستی و بی پیرایگی اوصافی‌اند که زندگی و سلوک او از آنها سرشار بود و در نخستین برخورد بخوبی می‌شد آن را احساس نمود، و از اینرو تکلف و ظاهرنمائی و مبالغه و گزاف گوئی پیرامون او نمی‌گشت، و تعارفات و تشریفات بی‌جا و بی‌حاصل را نمی‌پسندید در عین اینکه ادب را رعایت می کرد.
  5. ذوق فقهی و مسأله دانی با همه ظرافتهای آن در وی شهود و ملموس بود و از همین رو در منطقه درمیان روحانیون و مردم ملجأ و پناهگاه پرسشهای فقهی و گره گشای مشکلات مردم بود، جالب آنکه وی به اصل شریعت آسان و سمهه و بسحله اذعان داشت و با نکته‌سنجی در مسائل و آشنائی دیر‌پا با زوایای مسائل مورد ابتلاء، غالباً گره‌ها را باز می‌کرد و مشکلات را حل می کرد، و احاطه وی بر عروة الوثقی و شرح لمه که بارها آن را در حوزه تدریس کرده بود، مثال زدنی و ستودنی بود.
  6. بی تعلقی به دنیا و دل نبستن به مقام و ریاست از سنتهای نا‌نوشته و ارزشهای متعالی حوزه است و این امر اهتمام و کمال در آن مرحوم متجد و مجسم بود، بسیاری از فرصتهای مادی و زمینه‌های مقامات دنیوی را سخاوتمندانه از دست می‌داد و از آن روی برمی‌گرداند، پاکِ پاک ریاست و جاه دنیوی را طلاق داده بود.
  7. تا آنگاه که رمقی و توانی داشت در رسیدگی به امور مردم و ارشاد آنان و بویژه اهتمام به یتیمان و بیوه‌زنان و رفت و آمد به روستاهای نیازمند کوتاهی نمی‌ورزید، غالب روستاهای اردکان را سرمی‌زد و به اقامه جماعت و سایر برنامه‌های دینی و مذهبی علاقه‌مند بود و دیگران را بدین امور ترغیب می کرد و وامی‌داشت.
  8. به علم و دانش به ویژه علم اسلامی علاقه مبرم داشت و در ترغیب و تشویق دیگران به تحصیل علم و دانش و فراگیری معارف و علوم اسلامی کوتاهی نمی‌ورزید، نوجوانان مستعد را به ورود در حوزه و تحصیلات دینی وا می‌داشت تا آنجا که پس از شناسائی آنان را برای ورود به حوزه همراهی می‌کرد، اصولاً به روحانیت و حوزه عشق می‌ورزید و ادب و احترام خاصی برای روحانیون به عمل میاورد و همگان و فرزندان خود را به تحصیل معارف اسلامی یا علم پزشکی توصیه و سفارش می‌کرد، بسیاری از روحانیون اردکان با تبلیغ و تشویق او به حوزه روی آوردند، پشتوانه محکم حوزه و همگام آیة الله خاتمی در تقویت حوزه و روحانیت بود.
  9. از جاذبه شخصیت و روحیه ارتباطی بالائی برخوردار بود، و هر کس با او می‌نشست شیفته وی می‌شد و غالباً معاشرت و خلق نیکو در دیگران آثار عمیقی به جا می‌گذاشت.

 «سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم یبعث حیّاً»

محمدی
یادبود روحانی مجاهد، معلم اخلاق، عارف دلسوخته، و امام جمعه موقت اردکان مرحوم حاج سید مهدی حسینی نژاد رحمة الله علیه تکیه کلام استاد این بود: یاد خدا باشید. اینک، با یاد او به یاد خدا هستیم.
کدهای اضافی کاربر :